8/12/2009
Keşke ağlamak iki damla gözyaşı olsaydı.
.
Keşke ağlamak iki damla gözyaşı olsaydı.
Yada üflediğim duman acımı alsaydı.
Tıkanıyor boğazımda bütün acı hikayeler.
Ağlasamda gözyaşlarım kuruyor bir zaman sonra.
Hadi şimdi konuştur beni,
Aldım ben küfür dolu kelimelerimi...
Tüm isyanımı tek bir kelimeye yüklemeye çalışıyorum.
Ödenen bedellerin acısıda yanıma kar kalıyor.
Prangalanmış dilim,
Seni anmaya firar etmiş.
Hapsolduğum kuyuda çığlıklarım ölüm sessizliğini verir elime...
Sana bir haykırıştır hazır olda bekleyen umutlarım.
Bu kentte yine bir çuval dolusu hüzün var.
Her hikayede farklı başlangıçlar olsada aynı son var şu sıra.
Her bir cümleme seni gömüyor ve öyle yatıyorum.
Sabahlarım seninle aydınlansın diye...