Sıra benim hikayemdeki noktaya mı geldi.

Beklentilerin sana yazmamdı.Al işte bundan sonraki tüm harfler senin için bir araya gelecek.

Sana yandım ben,buram buram her saniye.Celladı oldun ömrümün.

Bitti işte.

Hadi sevinsin istemeyenler. Hadi şimdi baksınlar gözlerimin içine.

Şimdi senin için her damla gözyaşıma baksınlar ve utansınlar.

Sende bak gözlerime, sende bak ve ne hale soktuğunu anla.Yarım yamalak umarsızca bıraktığın benliğimizin izleridir gözyaşlarım.

Hadi sevinin mutluluğuma gölge düşürenler.

Bana huzuru çok görenler sıra sizde;sizde sevinin.

Sevinsin sana gelmekten bıkmadığım otobüsler,duraklar,istasyonlar…

Sevinsin kuşlar,sevinsin kötü insanlar.

Sevinin beklediğim kaldırımlar…

Bitti.

Hayatımı uğruna darmadağın ettiğim insan gitti.

Vefasızca,umarsızca,söylemeden,istedi ve gitti.

Sende sevin yar.Yaralı bir ben bıraktığın için sende sevin.Seninle anlam kazanan hayatım bitti,

Umutlarım,sevdam gitti.

Kalakaldım öylece.

Sahipsiz,savunmasız,yaralı,yalnız başıma kalakaldım.

Sensizliğe giderken ardıma bile bakmadan bir bilinmezliğe koştum. Koştum da ne oldu?

Sevinen yine susuz ağaçlar, tozlanmış kaldırımlar oldu.

Şimdi bende yalnızım Mecnun,

Bende yalnızım Ferhat,

Bende yalnızım Mem,

Bende yalnızım Kerem,

Ne dağı delecek gücüm,ne uğruna hayatımdan olacağım biri var artık.

Siz tarih sayfalarında yerinizi almışken, ben yüreğimin kuytu köşelerinde demimi arayacağım.

Kalemimi cellattan ödünç aldım. Bundan sonra her harfim aykırı her zerrem  keskin bir bıçak gibi. Dokunmayın bana.

Dokunmayın yalnızlığıma,

Dokunmayın…