Elime kalemimi alırken aklıma memleketim geldi hüzün dolu akşamların birinde.
Çocukluğumun ev sahibi.
 Koştuğum caddelerin müdavimi...

Şöyle bir dönüp arkama baktığımda zamanın ne kadar çabuk geçtiğine hayıflanıyorum.
 Daha dün gibi hatırımda ufacık geçmişim,
 sapanım,
 3 tekerlekli bisikletim
 ve
 toz toprak içindeki çocukluğum.
Burnumda her tarafa yayılmış hanımeli kokusu,
her sabahın köründe bıkmadan kapı önünü sulayan esnaf,
Çınar ağacı diplerinde serinleme telaşı...

Şu satırları yazarken aklıma;
Türk Sanat Müziği üstatlarından Samime Sanay'ın bir eseri geliyor.

Bir İlkbahar sabahı Güneş ile uyandın mı hiç?
Çılgın gibi koşarak kırlara uzandın mı hiç?
Bir his dolup içine uçuyorum sandın mı hiç?
...

İşte bu satırlar alır götürür beni memleketimin orta yerine.
Günden güne kaybettiğimiz çocukluğumuzu her daim tadında tutmak ümidi ile
Bu satırlar memleketim: Pervari'ye...