Bana varacaksın,AŞK'tan emir var!

Ayaz titretir.

Fri, 14 Aug 2009 04:35:00 +0300

Zaman geçmek bilmiyor.Satırlara boş yüklenmelerim kesmiyor sızımı.
Ruhum aykırı yüklemlerle boğuşuyor.Hiçbir eylem bana seni getirmiyor çarem.
Göz kapaklarımdan süzülen iki damla yaş içinde neler neler saklıyor bilsen.
İhtiraslara boynumu büktüm,yalnızlığımı mey yudumlarıyla paylaşır oldum.
Geceyi ayyaş geçiriyorum terkedilmiş surlarda, boş sandallarda...
Gecenin sabahı ise titretiyor bedenimi.
Ulema sandım kendimi.
Yüreğimi yıkmak için ne engeller ne çileler kesti kimsesiz sokaklarda önümü.
Yaka paça aldılar kıyıdaki çaresizler ordusuna.
Verdiler elime kalemi kağıdı yaz dediler bana...
Şimdi kıyıdayım ve yazıyorum.
Öyle yalnız,
Öyle çaresiz,
Öyle zakir...

Dilimde yalnızlık türküleri,
Her okuduğumda derin çığlıklar...
Bu geceyi evden ilk kaçtığım geceye benzetiyorum.O gecede kimsesizdim, o gecede hüzün yağmurları ıslatmıştı ruhumu.
Sabah olsa ayaz titretir,gecede kalsam yağmurlar...

.. ( devamı )

Kaypak bir gece...

Thu, 09 Jul 2009 02:00:00 +0300

3.kentin kaypak bir gecesinde, ufuk çizgisinde gördüm kendimi.
Sözcüklerim yine kanatlandı.

İçimde devasa bir çırpınış, göğüs kafesimde tarifi imkansız bir sızı var.
O kadar sıkılgan davranır oldum ki;
kendime bile güvenemiyorum.

Bu son durağı belirsiz yolculuklar nereye kadar sürecek?
Susadım ben Anne...
Her yutkunduğumda göğsümdeki sızı artıyor.
Bıktım kendimle savaşıp kaçmaktan.

Bastığım her toprak tanesi susamış, gözyaşlarımı bekliyor.
Oysaki kurudum ben Anne.

Dudaklarımın arasından süzülen yakarışlar daha ne kadar beni kendine esir edecek.
Her gidenin ardından mırıldandığım ayrılık türküleri dilimden düşmez oldu.

Ne olur gitmesin kimse,
Yaşanılmış cehennemde yalnız bırakmayın beni.
Daha ne kadar kaybedeceğim.
Daha kaç kere odamın duvarlarına isyan edeceğim.
Kaç kere...

Kokladığım kaç saç beni uçuruma itecek?
Tuttuğum kaç el geri çevirecek?
...

Hayata karşı girdiğim riskleri anlatmak isterken böyle delicesine;
Neden lal kesiliyorum...
Girdiğim sokaklarda her lamba dibinde bir yürek,
Eski anılarının sesle.. ( devamı )

Kaybolduğum Kent

Fri, 26 Jun 2009 23:51:00 +0300

Kadem...

Fri, 19 Jun 2009 23:21:00 +0300
Ne söylenmeli,ne karalanmalı.
Kalemimin mürekkebi bitmek üzere,
Ödünç kalemi olan varmı?
.. ( devamı )

Sen Kazandın

Wed, 10 Jun 2009 23:12:00 +0300

Memleketim

Sun, 07 Jun 2009 02:48:00 +0300

Elime kalemimi alırken aklıma memleketim geldi hüzün dolu akşamların birinde.
Çocukluğumun ev sahibi.
Koştuğum caddelerin müdavimi...

Şöyle bir dönüp arkama baktığımda zamanın ne kadar çabuk geçtiğine hayıflanıyorum.
Daha dün gibi hatırımda ufacık geçmişim,
sapanım,
3 tekerlekli bisikletim
ve
toz toprak içindeki çocukluğum.
Burnumda her tarafa yayılmış hanımeli kokusu,
her sabahın köründe bıkmadan kapı önünü sulayan esnaf,
Çınar ağacı diplerinde serinleme telaşı...

Şu satırları yazarken aklıma;
Türk Sanat Müziği üstatlar.. ( devamı )

Mülteci Yüreğim

Thu, 04 Jun 2009 01:25:00 +0300

Boş kadeh...

Wed, 27 May 2009 00:47:00 +0300
Her boşalan kadeh bana seni hatırlatıyor.
Her gün batışı bana ızdırap...
Karanlıklar adaşım olmuş.
Gözlerim parıltısını hüzne bırakmış.
Ama mutluyum.Hüznüm başucumda olduğu müddetçe çektiğim ahların adresi belirsiz.

Dolunayı her görüşüm seni hatırlatıyor.
Buz gibi eser yalnızlığım;yüzüme çarpa çarpa.
Hayatın öcünü alıyor sanki benden.
Dolunayı her görüşümde boş kadehimi hediye ediyorum.
Ben ise yine usulca yalnızlığıma gidiyorum.

Az suskun ,az yorgunum;
Dokunmayın bana.
Yavaş yavaş tükeniyorum.

.. ( devamı )

Eski ufaklık...

Mon, 25 May 2009 00:55:00 +0300
''Çocuk parkında kaybolduğunun bile farkına varmadan hayata göbek atan aykırı çocuğum şu sıralar.Sobelendiğini bildiği halde saklanan,oyun bitmiş olsa bile hala devam eden çocuğum...
Henüz hüzünle tanışmamış bir yüzüm var.
Aklımda benim olmasını istediğim tek şey bir futbol topu ve bıkabileceğim kadar çok misket...
Sadece benim olacaktı.
Sadece benim...''

Yukardaki üç beş satırda bana ait.
Geceyle kavuşan her gündüz arzularımı değiştirdi.Sadece benim olmasını istediğim misketlerim artık yok.Çöpe attım hepsini.Oysaki herşeyimdi onlar benim.
Yanıma bile yaklaştırmadığım iki sokak aşağıdaki Ali;Şu sıralar en yakın dostum olmuştu.
Hüzne kucağını açmış tıpkı benim gibi.

-Anne hüznü tattım ben!
-Anne içten içe tüm bedenim ağlıyor sanki!

Ben misketlerimi istiyorum.Aykırıda olsam, düzenbazda olsam misketlerimi ve çocukluğumu istiyorum.

Saklambaç oynarken gördükleri anda söz saklanmayacağım.
Misketlerimi Ali ile paylaşacağım.
Ama çek çıkar Anne beni bu yalnızlıktan.
Oyun oynamak istiyorum.
Anne ben sayayım 20'ye kadar saklansın mahallenin bütün çocukları ve hiç çıkmasınlar,hep ben arayayım Anne.
Hep .. ( devamı )

Papatyalarla süsleyin

Tue, 19 May 2009 15:58:01 +0300