Yüreðim rüyalardan uyandý

Keman sesi kulaklarýmda. Son seste ama öyle sessiz öyle daldan dala konar gibi ki anlatamam.
Alýp bir o köþeye bir bu köþeye vuruyor sanki ufacýk yüreðimi.
Ben ki ona esir olmuþum,
sesinin týnýsýna,
görselliðine,
zarifliðine...

 Rüyadayým sanki.
Kulaklarýmýn bir köþesinde yer edinmiþ bir mevzu geldi aklýma;
''...Rüyalarýn en uzunu '3-4' saniyedir''diye.
-Hadi ordan be!
Benim o yüreðimin semalarda dolaþmalarý,
Fikrimin kaybolduðu,
Kararlarýmýn bile bir keman sesiyle deðiþmeleri sadece 4 saniyemi sürdü.
Bu böyle olmamalý.Varlýðý belirsiz boþ saadetler olmamalý.
Hayatýn o acýmasýz simasýna yenik düþtüðümüz anda rüyalardaki hayatý özlerken,hayattan sýkýlýp kendimizi rüyalar alemine býrakýrken,
Hayat mutlu olma þansýmýzý neden 4 saniyeyle kýsýtlasýn ki...

O zaman rüya görmek istemiyorum.